16.0 ℃
De moord vond plaats terwijl er al een contactverbod gold voor de verdachte, dat hem verbood contact te hebben met Susanne en hun kinderen. Toch stond hij haar op 2 oktober 2025 op te wachten toen zij thuiskwam van haar werk. Op de parkeerplaats stak hij haar 25 keer met een mes. Ze overleed niet veel later in het ziekenhuis.
Neerwaartse spiraal
In de visie van het OM was er bij de verdachte al langere tijd sprake van een neerwaartse spiraal. Dagen voor de moord werd de verdachte al opgepakt voor bedreiging van zijn kind en het dichtknijpen van de keel van zijn vrouw. Twee dagen voor de moord vertelt het slachtoffer dat zij van de verdachte wil scheiden.
Op de bewuste dag passeert de verdachte verschillende camera’s en ziet en spreekt hij meerdere mensen. Deze getuigen verklaren dat de verdachte onder invloed was van drank en drugs, dat hij enorm boos was op zijn vrouw en dat hij zich druk, onrustig en opgefokt gedroeg.
Als Susanne die avond thuiskomt uit haar werk en bij haar huis parkeert, is er gegil te horen. Getuigen zien de aanval en één van hen herkent de verdachte. Enkele uren later wordt de verdachte in het huis van zijn ouders aangehouden.
Moord
De verdachte ontkent de aanval niet, maar verklaart gedurende het onderzoek wisselend over wat hij zich kan herinneren. Hij zegt onder andere dat hij met zijn vrouw wilde praten, dat zij begon te schreeuwen en dat het toen zwart werd voor zijn ogen. Het OM gaat er echter van uit dat de verdachte niet handelde in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling, maar met voorbedachte raad. Dat betekent dat hij de tijd en gelegenheid heeft gehad om na te denken over zijn besluit om Susanne te doden en de gevolgen daarvan.
In de visie van het OM nam de verdachte het mes bewust mee om Susanne van haar leven te beroven en heeft hij dit direct gedaan toen hij daarvoor de kans kreeg. Hij had voldoende tijd en gelegenheid om zich te bedenken terwijl hij ongeveer twintig minuten op het slachtoffer stond te wachten. Dat hij haar vervolgens direct aanviel, blijkt volgens het OM ook uit het bewijs. Zo is er geen enkele getuige die hen heeft horen praten of schreeuwen. En laat het letselschaderapport zien dat van de 25 steekwonden er slechts één is aan te merken als afweerletsel. Dat kan erop wijzen dat Susanne de verdachte niet zag aankomen.
Alles kwijt
Moord is het ernstigste misdrijf dat ons strafrecht kent, Susanne is haar leven en haar toekomst kwijt. Het stoort het OM dat de verdachte vooral zichzelf als slachtoffer lijkt te zien. “Ik ben alles en iedereen kwijtgeraakt”, zei de verdachte direct na zijn aanhouding tegen de politie. “Hij lijkt zich niet te beseffen dat dit aan zichzelf te danken heeft”, legt de officier van justitie uit. Bovendien lijkt het voor de verdachte minder belangrijk dat hij Susanne ook van vele anderen heeft afgepakt. Zijn eigen kinderen moeten verder leven zonder moeder en ook veel andere nabestaanden missen haar intens.
Bij het bepalen van de strafeis wordt rekening gehouden met de ernst van de feiten en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Uit psychisch onderzoek komt naar voren dat de verdachte lijdt aan verschillende psychische stoornissen, die deels voortkomen uit zijn drank- en drugsgebruik. Het advies van de deskundigen is om de verdachte als verminderd toerekeningsvatbaar te beschouwen.
Cel en verplichte behandeling
Alles afwegende beschouwt het OM de verdachte als licht verminderd toerekeningsvatbaar. Daarom eist het OM een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 15 jaar. Daarnaast vindt het OM het onverantwoord om de verdachte daarna onbehandeld te laten terugkeren in de samenleving. Het risico op herhaling is daarvoor te groot. Gezien zijn afhoudende houding tegenover hulpverlening en zijn gebrek aan inzicht en motivatie, ziet het OM tbs met dwangverpleging als de enige passende maatregel.
Aanvullend eist het OM de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel (GVM) op te leggen, waardoor de verdachte ook na zijn behandeling nog wordt begeleid en langdurig onder toezicht staat. De nabestaanden vorderen in totaal ruim 200.000 euro aan materiële en immateriële schade. In de visie van het OM is dit een redelijk bedrag en zou de verdachte dit moeten betalen.
De rechtbank doet op 11 november uitspraak.
